PDPA กับเว็บไซต์ของคุณ ธุรกิจขนาดเล็กต้องมีอะไรจริงๆ

ขอบเขต เป็นตัวเลข

• 5 ล้าน ฿ โทษปรับทางปกครองสูงสุดตาม PDPA
• 1 ชื่อ ก็เพียงพอให้เว็บไซต์เข้าข่ายกฎหมาย ไม่มีขั้นต่ำเรื่องจำนวน
• มิ.ย. 2565 กฎหมายบังคับใช้เต็มรูปแบบตั้งแต่ตอนนั้น ช่วงผ่อนผันหมดไปนานแล้ว

นโยบายความเป็นส่วนตัวคือส่วนที่ทุกคนลอกมาผิด

นโยบายที่ลอกจากเว็บต่างประเทศจะอ้างกฎหมายผิดฉบับ อ้างหน่วยงานผิดแห่ง และบ่อยครั้งอ้างเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลที่ไม่มีตัวตน นโยบายต้องบอกว่าคุณคือใคร เก็บอะไร เพื่ออะไร บนฐานอะไร เก็บนานเท่าไร ใครเห็นบ้าง และติดต่อเรื่องนี้ได้อย่างไร เป็นภาษาไทยสำหรับเว็บไทย ข้อความยุโรปที่แปลมาไม่ถือว่าถูกต้อง มันแค่ยาว

ความยินยอมแปลว่าก่อน ไม่ใช่หลัง

แบนเนอร์ที่เขียนว่า การใช้เว็บนี้ถือว่าคุณยินยอม ไม่ใช่ความยินยอม Google Analytics, Meta Pixel และแผนที่ Google ที่ฝังไว้ ส่งข้อมูลออกไปก่อนที่ผู้เข้าชมจะเลือกอะไรเลย ทั้งสามอย่างต้องปิดไว้จนกว่าจะมีการเลือก นี่คือการตั้งค่าทางเทคนิค ไม่ใช่ย่อหน้าในเอกสาร แผนที่บนหน้าติดต่อของเราเองโหลดหลังจากคลิกเท่านั้น และนั่นคือเหตุผล

สิ่งที่ธุรกิจขนาดเล็กไม่จำเป็นต้องมี

ธุรกิจขนาดเล็กส่วนใหญ่ไม่ต้องมีเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ข้อกำหนดนี้ใช้กับหน่วยงานรัฐ กับผู้ที่กิจกรรมหลักคือการติดตามข้อมูลเป็นประจำในขนาดใหญ่ และกับผู้ที่จัดการข้อมูลอ่อนไหวจำนวนมาก สปาที่มีแบบฟอร์มจองไม่เข้าข่ายทั้งสามข้อ ถ้ามีคนบอกว่าคุณต้องแต่งตั้ง มักแปลว่ามีคนกำลังขายบริการที่คุณไม่ต้องการ

PDPA อยู่ในงานตั้งแต่ต้น

ทุกเว็บที่เราทำมาพร้อมนโยบายความเป็นส่วนตัวสองภาษา กล่องความยินยอมที่บล็อกได้จริง และแผนที่ที่รอให้คลิกก่อน